Schaarste van licht

“Over anarchie en de schaarste van licht”

 

Licht is niet schaars, sterker nog het is absurd om van de schaarste van licht te spreken. Licht is er, het is overduidelijk van niemand en dus van iedereen. Dat licht schaars is, is onzin. Dat het geëxploiteerd en tenslotte gemonopoliseerd wordt, is onzinnig. Zo lijkt het althans op het eerste gezicht. Maar de commerciële exploitatie van water is een feit en nadert het punt waarop natuurlijke watervoorraden uitgeput raken. Exploitatie en patentering geldt ook voor zaden, die, vrij te gebruiken voor veredeling, nu bezwaard worden met rechten.

 

Het beeld is een metafoor voor deze situatie. Het is een absurd beeld waar getwist wordt over (het copyright van) het CieLab kleurmodel. Het CieLab model is een voorstelling van hoe de kleuren ten opzichte van elkaar zijn gerangschikt. Het is een concept. Persoonlijk ervaar ik het model als een juweel, als een Berg-van-Licht; de kleuren geven energie en stralen. Kleur en licht vormen de basis van het leven. Zonder deze twee is er niets. De tegenstelling tussen concept en ervaring is de inzet van het werk, de tegenstelling tussen abstractie en aarding.

 

Wat gaat voor: de rechten die je kunt ontlenen aan een concept enerzijds of de ervaring van kleur anderzijds? In het beeld zijn ze tegenover elkaar geplaatst als ruziemakers, als tegenpolen: de wat aspergeriaans gesloten constructeurs versus bezorgd ogende ‘piraten’.